Sokak

Issızdı çoğu zaman o ilk düştüğüm sokak,çakıllıydı yolları ve tek bir direk aydınlatırdı puslu ve sisli,hatırlıyorum da ilk kan damlası orasının beyaz toprağı üstüne düşmüştü,sonra bir araba yok etmişti kan izimi,kanatmıştı o sokağın pisliği,kiri,çamuru dizimi,ne anılarım vardı o sakakta nice aşıklarla beraber yürüyüp beraber ağlardık zamanla geçerdi acılar,çocukluğum ıssız ve saklı anıları içerisinde gizlemiştim çoğu sevdamı,kalbimin derinliklerinde bir acı vardı o sakakta otururken şimdiyse geriye sadece bir kaç dikiş izi var vücudumda,aslında kafamda bir sürü düşünce var hala o sokağın tozunu içime çekmek gibi bir hasret yatıyor ama cesaretim engel oluyor o hasrete,şimdi defterlerim de son kalan şiirlerime bakıp iç geçiriyorum,özellikle de o sokakta yazdığım şiirlere bakıp bir kaç damla göz yaşlarıma eşlik ediyorum sözlerimle,kapalı gözlerim hayallerim hala o sokakta kalmış,şiirlerim ışık saçan direkte altın harflerle kazınmış,aşk sandığım çocuk saklambaç oynarken uyuya kalmış,kaybolmuş bana eşlik eden bir kaç eski düşünce ve ben o sokak başında hala oturmaktayım....