İçimden Gelmedi

İçimden gelmedi şu satırları yazıp sizlerle paylaşmak,çünkü kendi içim rahat olmadan insanlara ne anlatabilirsin ki,neler neler geçti başımdan kim bilir son 2 ayda,kararlarım,kişiliğim,hayatım belkide çıkmaz yollara girdi bu süre içersin de,ama anladım ki sevgi denen şey her varlığın sahip olduğu bir şeymiş yani bazı insanlarda değil herkes de varmış bundan,kimisi iyi kimisi kötü yansıtıyor dışarı ama içlerinde sevgi kelimesi geçiyor,şahit olduklarımdan örnek verecek olursam;bir insan çocuğunu sever onu büyütür,bir insan köpeğini sever onu besler,bir insan çiçeği sever onu sular,bir insan insanı sever ona değer verir,bir insan kötülüğü sever sürekli ona çalışır ve daha nice bunun gibi örnekler çevremizde ve günlük yaşantımızda var fakat bizim fıtratımız da sevmek var iyi veya kötü,doğru veya yanlış ama var,peki hangimiz sevdiklerimize onu sevdiğini söyledi?Hangimiz yaratılanı yaratandan ötürü sevmemiz gerektiğini idrak etti?Hangimiz ayrımcılığın,ırkçılığın HARAM olduğunu biliyor.Ben sevmenin gerçekliğini her gerçekten görenlerdenim,sevginin sıcaklığını içimde hissedenlerdenim ama aynı zamanda sevginin verdiği acıyı da bilirim,bir tavsiye benden size şimdi en sevdiklerinize bir kez olsun sevildiğini hissettirin yada içinizdeki kötü sevgiye kulak verip kaybedenlerden olun.Saygılarımla...