25 Temmuz 2014 Cuma
Hüzünlü Şiirler
Hüzünlü hüzünlü defterimde kafiyesiyle durur onlar,sessizce.okunmayı hayal edip sevinirler kendi aralarında ama biriside çıkıp okumaz onları güzel olmadıklarından değil unutulduklarından,aslında onların hüznü sadece unutuldukları için,çoğu zaman oturur onları dinlerim karanlık gecelerde,sigaramın dumanı şiirlerimin üstünden uçarken onlarda bir nefes çekip efkarlanırlar,unutulmuş bir kaç şiir hüzünlenirler,son yazdığım şiir eskilerine bir kaç yeni şeyden bahsetmiş onlarda onları okuyan olmadığı için bilmediklerini söylemiş bunları duyunca içim parçalandı ve bir şiir daha yazdım şöle neşeli ve heyecanlı bir an sevindiler çünkü yüzlerinden kafiye akıyordu bir an.Şimdi şiirlerim eski defterlerimde kendi hallerinde duruyorlar bende bir karar verdim bir kitap çıkarıp onların yanlızlıklarını gidereceğim,çünkü söz verdim onlara onlar hemen inanırlar çünkü onlar hüzünlü şiirler...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
-
Göz bebeklerim büyüyor,bir his var tam sol yanımda,bir coşku var kalbimde,sen geldin ya bana bütün oldu sanki eksik kısımlarım,ağlasam yoklu...
-
Bugün gece yarısı kalktım ve sokağa çıktım.Ben geceleri sokağa fazla çıkmam ama nasıl olduysa bu gün çıktım.Sokakta şöle bir tur attıktan so...
-
Bakamıyorum ardımdaki kil dolu saksılara,koşamıyorum önümde duran sarmaşıklara,bir ağaç gövdesi olsa bu yollar da ben bir karınca olsam tırm...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder